Ορθοδοντικη

Athens Dental Care
Ορθοδοντικη

Σκοπός της ορθοδοντικής θεραπείας είναι να αποκαταστήσει τις διαταραχές της σύγκλεισης και να αποδώσει στο στόμα αφενός τη μέγιστη λειτουργικότητά του κι αφετέρου την ιδανική αισθητική εκδοχή του. Με τον όρο σύγκλειση εννοούμε τον τρόπο που «συναρμόζουν» τα πάνω με τα κάτω δόντια μας, όταν το στόμα μας είναι κλειστό. Μια ιδανική σύγκλειση μας επιτρέπει να έχουμε σωστότερες αναλογίες προσώπου, πιο υγιή δόντια, καλύτερη μάσηση, καλύτερη άρθρωση, καλύτερη υγεία.

 

Προβλήματα που θεραπεύει η Ορθοδοντική



1. Αισθητικά προβλήματα

Συνωστισμοί (στραβά δόντια), αραιοδοντίες (αραιά δόντια), προτάξεις (πεταχτά δόντια), υπερσυγκλείσεις (τα πάνω δόντια επικαλύπτουν τα κάτω), προτεταμένη κάτω γνάθος, υπερβολικά κοίλα προφίλ (γεροντική όψη) ή υπερβολικά κυρτά προφίλ είναι αισθητικά προβλήματα που οφείλονται σε ορθοδοντικές ανωμαλίες και δημιουργούν στο άτομο ποικίλης έντασης ψυχολογικά προβλήματα και αναστολές. Η ορθοδοντική θεραπεία αποκαθιστά όλα αυτά τα προβλήματα, καθώς μπορεί να επηρεάσει ακόμη και την αυξητική τάση του οστού σε ένα βαθμό, προσδίδοντας στον ασθενή μια όψη αισθητικά επιθυμητή, που τον κάνει ευτυχή και τον απαλλάσσει από το σχετικό ψυχολογικό βάρος.

 

2. Τερηδόνες

Σε οδοντικά τόξα με συνωστισμούς (στραβά δόντια) τόσο ο αυτοκαθαρισμός των δοντιών από το σάλιο, όσο και ο καθαρισμός τους με τα συνήθη μέσα στοματικής υγιεινής (οδοντόβουρτσα, οδοντικό νήμα κτλ) είναι ελλιπείς λόγω της αδυναμίας πρόσβασης σε όλες τις επιφάνειες του δοντιού. Ως αποτέλεσμα παρατηρείται συσσώρευση οδοντικής πλάκας στις «δύσβατες» αυτές περιοχές, πολλαπλασιασμός των μικροοργανισμών που απασβεστιώνουν την επιφάνεια του δοντιού, προκαλώντας τερηδόνα και καταστρέφοντας το δόντι.

 

3. Περιοδοντίτιδα

Στις μη καλά καθαρισμένες περιοχές των στραβών δοντιών, όπου η οδοντική πλάκα παραμένει, δημιουργείται το ιδανικό οργανικό υπόστρωμα για τον εποικισμό της επιφάνειας του δοντιού από μικροοργανισμούς. Σε αυτούς τους μικροοργανισμούς εναποτίθενται και τα άλατα του σάλιου με αποτέλεσμα τη δημιουργία «πέτρας», όπου «φωλιάζουν» δισεκατομμύρια μικρόβια. Τα προϊόντα του μεταβολισμού όλων αυτών των μικροοργανισμών δημιουργούν φλεγμονή στα παρακείμενα ούλα, δηλαδή ουλίτιδες κυμαινόμενης βαρύτητας. Εάν μια ουλίτιδα δε θεραπευθεί έγκαιρα μεταπίπτει σε περιοδοντίτιδα, δηλαδή σε φλεγμονή και απώλεια του υποκείμενου στηρικτικού οστού του δοντιού. Η περιοδοντίτιδα είναι ασθένεια των στηρικτικών ιστών των δοντιών (ούλα και οστό) και καταλήγει σε κινητικότητα των δοντιών. Ως αποτέλεσμα η μάσηση και η επεξεργασία της τροφής δε γίνονται σωστά, με αρνητικές επιπτώσεις τόσο στη στοματική του όσο και στην γενικότερη υγεία του ατόμου.

 

4. Πόνοι στην κροταφογναθική άρθρωση (περιοχή μπροστά από το αυτί μας)

Οι ορθοδοντικές ανωμαλίες προκαλούν συχνά επώδυνα σύνδρομα στην κροταφογναθική άρθρωση εξαιτίας των έκτοπων και επιβαρυντικών πιέσεων που δέχονται οι ιστοί της κατά τη λειτουργία του στοματογναθικού μας συστήματος. Συνέπεια των πιέσεων αυτών είναι η φλεγμονή των ιστών και η εκδήλωση πόνου, συχνά πολύ έντονου και αδυναμία μάσησης των τροφών.

 

5. Φθορές στα δόντια & προβλήματα ομιλίας

Μια ιδανική σύγκλειση απαιτεί τα δόντια της άνω γνάθου να συναρμόζουν με αυτά της κάτω. Σε διάφορες ορθοδοντικές ανωμαλίες, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν συνωστισμοί, κάτι τέτοιο δε συμβαίνει. Έτσι, δημιουργούνται έκτοπες δυνάμεις που προκαλούν φθορές διαφόρων ειδών στα δόντια (ραγίσματα, σπασίματα, αποτριβές). Ως αποτέλεσμα μειώνεται η λειτουργικότητα του στοματογναθικού συστήματος, ενώ ενδέχεται, επίσης, να εμφανιστούν προβλήματα άρθρωσης και ομιλίας, αφού η στοματική κοιλότητα αποτελεί το αντηχείο μέσα στο οποίο διαμορφώνεται η ομιλία μας. Προβλήματα στη σωστή διάταξη του οδοντικού φραγμού και ιδιαίτερα των προσθίων δοντιών δημιουργούν δυσκολίες στην εκφορά του λόγου και της άρθρωσης, καθώς τα οδοντικά σύμφωνα (τ, δ, θ), όπως επίσης και το σίγμα (Σςς) απαιτούν συγκεκριμένη σχέση της γλώσσας και των άνω και κάτω προσθίων δοντιών.

Κατάλληλη ηλικία έναρξης θεραπείας

 Τα δόντια μας μπορούν να μετακινηθούν με τη βοήθεια της Ορθοδοντικής σε κάθε ηλικία. Μοναδική, βέβαια, προϋπόθεση είναι οι περιοδοντικοί-στηρικτικοί ιστοί των δοντιών να χαίρουν άκρας υγείας. Άρα, ορθοδοντική θεραπεία μπορούν να κάνουν μικροί και μεγάλοι με επιτυχή αποτελέσματα!

 

Α. Ορθοδοντική ανηλίκων

Η ορθοδοντική ανηλίκων χωρίζεται στην:

 

1) Προληπτική ορθοδοντική, που ασκείται κατασταλτικά είτε για να προλάβει την εκδήλωση μελλοντικής ορθοδοντικής ανωμαλίας στο μόνιμα δόντια είτε για να μειώσει την έκταση, την ένταση και το χρόνο αποκατάστασης του αναπόφευκτου ορθοδοντικού προβλήματος του μόνιμου οδοντικού φραγμού.

Εφαρμόζεται συνήθως από την ηλικία των 6 έως 12 ετών, ηλικία που στη πλειοψηφία των παιδιών έχει ολοκληρωθεί ο μόνιμος οδοντικός φραγμός. Ενδείκνυται σε περιπτώσεις θηλασμού του δακτύλου ή πιπίλας πέραν του 4ου έτους (με αποτέλεσμα τη δημιουργία χασμοδοντίας), σε περιπτώσεις πρόωρης απώλειας και τερηδονισμών νεογιλών δοντιών (όπου παρατηρείται απώλεια χώρου για την ορθή ανατολή των αντίστοιχων μονίμων) κ.ά. Η απώλεια χώρου έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία συνωστισμών και ίσως να αποτελεί ένδειξη για εξαγωγές μονίμων δοντιών. Τέλος, η προληπτική ορθοδοντική ενδείκνυται σε σταυροειδείς συγκλείσεις (όπου τα πάνω δόντια δεν “αγκαλιάζουν” τα κάτω αλλά συμβαίνει το αντίστροφο), οι οποίες μπορεί να επηρεάσουν μέχρι και την ομαλή αύξηση των οστών των γνάθων.

Η προληπτική ορθοδοντική πραγματοποιείται με κινητά ή ακίνητα ορθοδοντικά μηχανήματα, με εκλεκτικό τροχισμό, με ασκήσεις, με κατασταλτικές εξαγωγές κ.ά., ανάλογα με το σχέδιο θεραπείας, το οποίο επιλέγεται κατόπιν κλινικής και ακτινογραφικής αξιολόγησης του περιστατικού.

Τα πλεονεκτήματα της προληπτικής ορθοδοντικής είναι ότι μας απαλλάσσει από την εγκατάσταση προβλημάτων σύγκλεισης, τα οποία προκειμένου να αποκατασταθούν σε μεγαλύτερη ηλικία απαιτούν πολυπλοκότερη αντιμετώπιση, πιθανές εξαγωγές μονίμων δοντιών, περισσότερο χρόνο, σε ηλικίες που η ύπαρξη ορθοδοντικών μηχανισμών είναι περισσότερο ενοχλητική.

2) Ορθοδοντική αποκατάστασης της εκδηλωμένης ορθοδοντικής ανωμαλίας (επανορθωτική ορθοδοντική), κατά την οποία τοποθετούνται συνδυασμοί κατάλληλων ορθοδοντικών μηχανισμών σύμφωνα με το εκάστοτε σχέδιο θεραπείας, ώστε ο ολοκληρωμένος μόνιμος φραγμός (συνήθως στην ηλικία των 11-13 χρόνων) να αποκτήσει την ιδανική διάταξη των οδοντικών τόξων.

 

Πώς Γίνεται;

 

Α) Κινητοί ορθοδοντικοί μηχανισμοί

Οι κινητοί μηχανισμοί διακρίνονται σε εξωστοματικούς (headgear, face mask-Delaire, παλαιότερα οι επιγναθίδες) και σε ενδοστοματικούς (υπερώιες πλάκες, λειτουργικά μηχανήματα, διαφανείς νάρθηκες…). Φοριούνται ανάλογα με τις ενδείξεις είτε όλο το 24/ωρο είτε κάποιες ώρες του 24/ωρου. Αφαιρούνται για να καθαριστούν και να τηρήσει ο ασθενής τη στοματική του υγιεινή.

Β) Ακίνητοι ορθοδοντικοί μηχανισμοί

Οι ακίνητοι μηχανισμοί είναι τα αγκύλια (brackets ή κοινώς “σιδεράκια”). Τα αγκύλια αυτά είναι υποδοχές (μεταλλικές, πορσελάνινες ή πολυκαρβοξυλικές) τις οποίες ο ορθοδοντικός κολλάει με σύνθετη ρητίνη στην επιφάνεια των δοντιών. Στη συνέχεια, εφαρμόζει μεταλλικά διαδοχικά τόξα επάνω στα αγκύλια, για να επιτύχει τις επιθυμητές μετακινήσεις. Η πρόσδεση των συρμάτινων τόξων στα αγκύλια γίνεται με μεταλλικές ή πλαστικές (ως επί το πλείστον), διαφανείς ή πολύχρωμες (40 αποχρώσεις) προσδέσεις.

Οι ακίνητοι μηχανισμοί αυτοί μπορεί να είναι είτε προστομιακοί και να φαίνονται, είτε γλωσσικοί -στην εσωτερική επιφάνεια των δοντιών- και να μην φαίνονται. Υπάρχουν, επίσης, και οι ακίνητοι μηχανισμοί στην εσωτερική επιφάνεια των δοντιών για διατήρηση χώρου, όπως τα γλωσσικά και υπερώια τόξα (Nance Gusgarian), μηχανήματα ταχείας διεύρυνσης της υπερώας, καθώς επίσης και γλωσσικοί και υπερώιοι μηχανισμοί, οι οποίοι χρησιμοποιούνται κατά περίοδο της συγκράτησης του ορθοδοντικού αποτελέσματος .


Β. Ορθοδοντική ενηλίκων

Η ορθοδοντική ενηλίκων αφορά περιπτώσεις που:

  • η ορθοδοντική θεραπεία δεν πραγματοποιήθηκε στην παιδική ηλικία για διάφορους λόγους και τώρα, είτε για αισθητικούς είτε για λειτουργικούς λόγους, ο ασθενής θέλει να αποκαταστήσει το πρόβλημα.
  • η ορθοδοντική θεραπεία πραγματοποιήθηκε στην παιδική ηλικία αλλά το αποτέλεσμά της υποτροπίασε με την πάροδο των ετών.
  • η προσθετική αποκατάσταση είναι αδύνατη (γέφυρες, εμφυτεύματα κτλ) γιατί ο χώρος που υπάρχει είναι ανεπαρκής ή η απόκλιση των παρακείμενων δοντιών είναι προβληματική ή πιθανή υπερσύγκλειση καθιστούν απαγορευτική την τοποθέτηση προσθετικής εργασίας κ.ά. Κατόπιν της ορθοδοντικής θεραπείας οι χώροι επανακτώνται, οι αποκλίσεις διορθώνονται, η υπερσύγκλειση αποκαθίσταται, και άρα, η προσθετική αποκατάσταση γίνεται πλέον εφικτή.
  • παρουσία περιοδοντικής νόσου έχει προκαλέσει “μετανάστευση” των δοντιών από την αρχική τους θέση, με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται λειτουργικά και αισθητικά προβλήματα.
  • απαιτείται, για αισθητικούς λόγους ή λόγω ατυχημάτων, γναθοχειρουργική επέμβαση και στη συνέχεια αποκατάσταση των οδοντικών φραγμών με ορθοδοντική θεραπεία. Είναι σαφές ότι προϋπόθεση για την επίτευξη του ιδανικού αποτελέσματος είναι η συνεργασία των οδοντιατρικών ειδικοτήτων με τον γενικό οδοντίατρο.

 

Πώς Γίνεται;

Στην ορθοδοντική ενηλίκων -για λόγους βελτιωμένης αισθητικής κατά τη διάρκεια της θεραπείας- έχουμε στη διάθεσή μας όλες τις μεθόδους των κλασικών κινητών και ακινήτων ορθοδοντικών μηχανισμών, αλλά και μηχανισμούς οι οποίοι είναι από πολύ διακριτικοί έως αόρατοι! Μεταλλικά, διαφανή σιδεράκια αλλά και διαφανείς νάρθηκες είναι μερικά μόνο από τα μέσα που χρησιμοποιούμε για ένα τέλειο χαμόγελο!